De boot moet naar de werf, dus moet alles eruit. Sjannie staat op de kade en zegt tegen iedereen die het horen wil dat het meevalt: een beurt, meer niet, en dan ligt ze hier weer zoals ze hier altijd heeft gelegen. Haar dochter Kitty schrijft nummers op de dozen en houdt de sleutel van de container in haar vuist.Achter een wand in het achterschip komen kratten vandaan met ordners, en daartussen liggen schriftjes waarin haar moeder jarenlang elke dag een regel heeft gezet. Kitty leest ze 's avonds in de bus, met de motor uit. En er is een vrouw die vroeger op haar kinderen paste en die nu een verklaring bij zich heeft, met een pen erbij, want het is toch gegaan zoals het gegaan is.In het lage kastje bij de schoorsteen ligt post die niemand heeft opengemaakt.Dit boek is door AI gegenereerd.