Antonina heeft haar kar al klaargezet voordat ze inklokt. Het is haar laatste nacht in de sorteerhal en ze weigert de afscheidskaart te tekenen. Ze maakt schoon, ze ziet alles en ze zegt niets, daar wordt ze voor betaald. Waar ze slaapt, weet niemand hier.Buiten staat het busje dat haar terug naar huis moet brengen, de dozen al tegen de achterruit. De planner heeft de route uitgeprint en telt op de motorkap het geld dat de ploeg jarenlang voor deze reis opzij heeft gelegd. Het klopt niet, en niemand kijkt iemand aan.En Mykola, die zou rijden en die het traject blind kent, heeft nog iets achtergehouden. Aan de overkant gaat het rolluik van de cafetaria omhoog en staat de soep op. Voor het licht wordt, moet er iemand achter het stuur zitten.Dit boek is door AI gegenereerd.