Izabela schenkt koffie in de koffiekamer van het uitvaartcentrum en snijdt achter de klapdeuren de kwarktaarten die haar moeder die ochtend thuis heeft gebakken. Zo gaat het al jaren, zonder contract en zonder loonstrook, want het geld komt toch in hetzelfde huis terecht.Dan wil het centrum papieren zien. Haar zoon laat zich inschrijven bij de Kamer van Koophandel en belooft dat er verder niets verandert: oma bakt door en de factuur gaat alleen van een ander nummer af. Maar op dinsdagochtend rijdt haar dochter dozen weg die karton heten, en op de dozen in het schuurtje staat de naam van een bakkerij die niet de hare is.Jadwiga weet aan haar hand of de oven op temperatuur is. Izabela rekent achter op een folder uit wat haar handen al die tijd waard zijn geweest, en legt dat op tafel.Dit boek is door AI gegenereerd.