In de aula staat de lucht stil en de koster trekt de gordijnen dicht tegen de zon. Zulma draait de chrysanten een voor een naar de zaal toe, zodat de familie straks geen achterhoofden ziet. Ze bindt het rouwwerk voor het tuincentrum waar ze haar hele werkende leven staat, en op het kaartje dat met haar stukken meegaat drukt de naam van de baas.In de heetste nacht van de zomer blijft de deur van de koelcel op een kier staan. 's Ochtends ligt alles wit op de tegels. Ze rijdt zelf naar de veiling en betaalt op haar eigen pas. De bon legt ze op zijn bureau, waar hij onder de nietmachine blijft liggen.Ze vraagt niet om opslag. Ze vraagt om een kaartje met haar eigen naam erop, en dat blijkt duurder dan alles wat er die zomer kapotgaat.Dit boek is door AI gegenereerd.