Zwanet deelt fietslampjes uit in de garage van het klooster, waar haar vader de fietsen repareert van mensen die wachten op een huis. Boven, tussen de overleggen in de planning van de gemeente, staat in dezelfde letters als al het andere een bezichtiging op het erf waar ze is opgegroeid.Niemand heeft haar gebeld. Arendjan heeft de stal van hun vader aangeboden voor woningen — voor precies de mensen voor wie zij de dinsdagen en de bewonersavonden doet. Bij haar vader aan tafel schuift een papier onder de fruitschaal. In de keuken staat de koffie voortaan rechts, bij de thee.Het dorp praat over doorstroom alsof het over grond gaat. Zwanet kent iedereen die er vertrekt en iedereen die er bij komt, en ze weet als enige niet waar zij zelf komt te staan.Dit boek is door AI gegenereerd.