In deze bundel weeft Sannyasin Anamika (Dirk Eeckhaut, Belgie, 1957) poëzie en contemplatie tot een stille tocht langs herinnering, verlangen en overgave. De verzen ademen eenvoud en diepte, balanceren tussen vuur en stilte, tussen onschuld en de serene gelijkmoedigheid van de ziel. Met beelden die helder en tastbaar zijn, maar tegelijk verwijzen naar het Onzegbare, nodigt hij de lezer uit om de eigen innerlijke weg te herkennen: voorbij illusies, voorbij tijd, tot aan de drempel van het Ene.