Ineke rijdt haar zus Marjan naar de rechtbank in Den Haag – via de A12, niet via Zoetermeer, dat scheelt tijd en geld – terwijl de ruitenwissers piepen en niemand het over de zaak durft te hebben die hen daarheen brengt. Achterin ligt een doos vogelvoersilo's, want de bedrijfsauto van de kwekerij is nooit leeg, en op schoot houdt Marjan haar tas vast alsof er iemand kan instappen. Hun vader is dood, gevonden tussen zijn eigen kerstbomen, en wat hij precies heeft geregeld – voor het huis, voor de zaak, voor wie waar mag blijven wonen – blijkt niemand zeker te weten. Ineke heeft twintig jaar de kwekerij overeind gehouden en rekent alles uit tot op de euro: twaalfhonderd per zittingsdag, vier euro tien per uur parkeren. Marjan heeft twaalf jaar in het huis gewoond en zwijgt liever dan dat ze toegeeft wat ze die laatste maanden heeft geweten. Broer Bas komt uit Almere met een bedrag in zijn hoofd dat steeds kleiner wordt.Dit boek is door AI gegenereerd.