Ze woonden in Nederland en beschikten over onmiskenbare kwaliteiten. Toch trokken de geportretteerden in dit boek hier maar zelden de aandacht van de media. Soms was dat een keuze. Victor Kaihatu koos voor de luwte van de studio’s en de conservatoria, waar hij een complete generatie opleidde. Marc van Wageningen emigreerde naar Amerika, waar hij ging spelen met de helden uit zijn jeugd. Leo Janssen schoof aan bij het Metropole Orkest en ging er nooit meer weg. Er is ook aandacht voor Ack van Rooyen, die ooit in eigen land werd genegeerd, en twee schimmige periodes uit het leven van Chet Baker. De Valk verdiepte zich extra grondig in enkele emigranten onder wie Sandy Mosse. De ernstig zieke saxofonist kwam naar Nederland met uitzicht op euthanasie, maar zou er in kleine kring een reputatie opbouwen als solist en docent. Op de cover van dit boek staat Mosse eindelijk eens in de schijnwerpers. Jeroen de Valk (1958) schrijft sinds 1979 over jazz en publiceerde een serie boeken, waaronder de definitieve biografie van Chet Baker. De geactualiseerde editie (2017, Aspekt) is volgens Jazzprofiles.com ‘een uiterst nauwkeurig boek dat er alles aan doet om feiten van fictie te scheiden’. www.jeroendevalk.nl