Financieel rechercheren is meer dan ooit het instrument om bepaalde vormen van criminaliteit te bestrijden. Sinds de opgang van het buitgericht rechercheren, het tot stand komen van de kaalplukwet en de oprichting en uitbouw van het COIV, kwam er een op voornamelijk Europese Kaderwetten en Richtlijnen geïnspireerd wettelijk kader tot stand. Het huidige kader bevat in elk geval voldoende tools die zonder enige twijfel een verregaande voordeelsontneming mogelijk maken. Financieel rechercheren is evenwel meer dan trachten te komen tot voordeelsontneming. Het omvat ook het in beeld brengen van geldstromen, het inzicht verwerven in fraude en het trachten in kaart te brengen van netwerken, om uiteindelijk een ontmanteling te bekomen. Op die manier kan het een antwoord bieden op de georganiseerde criminaliteit. Dit referentiehandboek wil als een belangrijke eerste aanzet dienen, met als doel tot een beter inzicht te komen van de belangrijkste principes van deze vorm van rechercheren, de concrete toepassingen ervan, alsook van de voordeelsontneming die men vaak nastreeft. In een tweede deel komen enkele fraudevormen en fraudeconstructies aan bod waarmee men tijdens het rechercheren geconfronteerd kan worden. Er werd daarbij steeds gekozen voor een overwegend praktische benadering, die daarbij wel nog ruimte laat voor verder uitdieping.