Over een jong huisartsengezin tijdens de bezetting in een veendorpje in Zuid-Oost Drenthe. Het verhaal wordt verteld door de oudste zoon Willem, die tijdens de bezettingsjaren nog ‘in de box’ zat en deze spannende periode dus onbewust meemaakte. Zijn vroegste herinneringen gaan terug naar het laatste oorlogsjaar, toen hij op de schouders van zijn vader de bevrijding in het naburige Hoogeveen meemaakte en de sfeer proefde van een land dat van een wrede bezetter was bevrijd. Nu, vijfentachtig jaar na zijn geboorte, vertelt de auteur hoe zijn vader als huisarts zijn praktijk voerde en bijdroeg aan het artsenverzet, waardoor hij werd gearresteerd. Ook na zijn kampperiode maakte hij hachelijke momenten mee. Hij werd de behandelend huisdokter voor een aantal zieke Joodse onderduikertjes.