Kunnen we nog recht doen aan wat zich niet laat beheersen en voor de wereld van de techniek verborgen blijft?   Wat betekent het voor recht en politiek wanneer de wereld steeds meer wordt ingericht op beheersing en voorspelbaarheid? En wat raakt uit beeld wanneer rechtsvinding de werkelijkheid vooral benadert als iets wat verklaard en geregeld moet worden?   In Techniek en tragedie onderzoekt Timo Slootweg hoe de technologische moderniteit onze samenleving verandert, en wat zij betekent voor ons begrip van rechtvaardigheid, verantwoordelijkheid en menselijkheid. Van Prometheus, Plato en Aristoteles tot Nietzsche en vooral Heidegger volgt Slootweg de ontwikkeling van het westerse denken naar een technische verhouding tot de werkelijkheid, waarin alles kenbaar en verklaarbaar moet zijn.   Daartegenover stelt hij de dichtkunst van Hölderlin en Sophocles’ Antigone . De tragedie toont een werkelijkheid die zich nooit volledig laat beheersen of ordenen. De mens moet handelen en oordelen zonder over de diepste gronden te beschikken. Precies daarin ligt de betekenis van het tragische voor recht en politiek.   Vanuit de spanning tussen techniek en tragedie ontwikkelt Slootweg de notie van een ‘recht van zijn’: een recht dat ontvankelijk is voor het onverwachte en onherleidbare. Techniek en tragedie is fundamentele rechtsfilosofische studie over de toestand en toekomst van techniek, rechtsvinding en gerechtigheid   Timo Slootweg is universitair hoofddocent Rechtsfilosofie aan de Universiteit Leiden. Hij promoveerde bij Jos de Mul op het proefschrift Geschiedenis en ethiek. Historisch besef in de traditie van Hegel, Heidegger en Derrida (Damon 2000). Tot zijn belangrijkste monografieën behoren Uit de schaduw van de wet. Inleiding tot de esthetica van het recht (2016) en Tragedy in Ethics and Law. Other Voices of Dionysus (2025). Samen met Bart Jansen redigeerde hij een Handbook of Law and Tragedy (Springer 2026).