Categorie: Actualiteit

Sosuke en zijn vrouw Oyone leiden een rustig, monotoon leven in een armoedig huurhuis in Tokio. Hoewel ze allebei voor het ongeluk lijken te zijn geboren – ze leven door gebeurtenissen uit het verleden in isolement en zijn noodgedwongen kinderloos – lijken ze samen toch betrekkelijk gelukkig. Dat dreigt echter te veranderen wanneer ze plots de verantwoordelijkheid krijgen over Sosukes jongere broer Koroku. Als Oyones gezondheid daarna ook nog achteruit gaat en de gebeurtenissen uit het verleden hen langzamerhand inhalen, komt Sosuke voor een dilemma te staan. Moet hij loyaal blijven aan zijn naasten en zichzelf neerleggen bij de situatie of moet hij zijn eigen gevoel volgen? In De poort , een sleutelwerk in het oeuvre van Soseki Natsume, wordt een van de grootste conflicten uit de Meijiperiode aangekaart: hoeveel gehoorzaamheid ben je verschuldigd aan je directe omgeving en wat zijn de gevolgen wanneer je ervoor kiest om naar jezelf te luisteren? Soseki Natsume (1867-1916) was een invloedrijke Japanse schrijver en literair criticus tijdens de Meijiperiode. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste moderne Japanse auteurs. Natsume’s werken, waaronder Kokoro en Ik ben een kat , verkennen thema’s als de botsing tussen traditionele Japanse waarden en westerse invloeden, de eenzaamheid van de moderne mens en de zoektocht naar identiteit en betekenis in een snel veranderende samenleving. Als literair criticus droeg Natsume ook bij aan het begrip en de waardering van westerse literatuur in Japan. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een heldere, realistische vertelstem en een diepgaand inzicht in de menselijke psyche. Hoewel hij tijdens zijn leven enige erkenning genoot, werd zijn werk pas na zijn dood echt gewaardeerd. Vandaag de dag wordt Soseki Natsume beschouwd als een van de grootste schrijvers in de Japanse literatuurgeschiedenis.

Het Ministerium für Staatssicherheit in de voormalige DDR, kortweg ‘de Stasi’, stond synoniem voor gedragsbeïnvloeding, onderdrukking en totale surveillance. Na de val van de Berlijnse muur was één ding zeker: dit nooit meer. Maar wat als de geschiedenis zich herhaalt? Aan de hand van het vuistdikke Stasidossier over zijn moeder – jarenlang bespioneerd en gemanipuleerd – onderzoekt techjournalist Bob Hardus hoe surveillance vandaag de dag ons leven binnendringt. Niet langer met afluisterapparatuur en informanten, maar met data en algoritmes. Niet door een regime, maar door een industrie. Wat begint als een persoonlijke zoektocht naar het verleden van zijn ouders, groeit uit tot een onthutsend portret van onze samenleving. We geven steeds meer privacy op in ruil voor veiligheid, efficiëntie en gemak. Beseffen we op tijd welke prijs we daarvoor betalen, of zijn we al te laat? Bob Hardus (1983) is journalist en zoekmachine specialist. Tot zijn klanten behoren vergelijkingssites, overheids-instanties, mediabedrijven en diverse PR- en reclamebureaus. Eerder was hij verslaggever voor onder meer het Noordhollands Dagblad en HP/De Tijd.

Een fabel is een kort en eenvoudig verhaal waarin dieren menselijke eigenschappen bezitten en kunnen praten. Deze vorm van vertelkunst heeft zijn oorsprong in het klassieke Griekenland. Nog altijd zijn de fabels van Jean de la Fontaine. (1621 – 1695) bij ons bekend o.a. het beroemde Le Corbeau et le Renard. De fabel, De Reiziger speelt zich niet af in het verleden of heden, maar in de verre toekomst. In een samenleving waar kunstmatige intelligentie tot in de haarvaten van de maatschappij is doorgedrongen en de regie heeft overgenomen. De plek van mensen is die van second best geworden, tot er een trein ontspoort en een reiziger aan zijn reis begint.