Categorie: Fantasy

Dit boek gaat over een onderwerp dat, op zijn zachtst gezegd, controversieel is. Toen ik in 2001 afscheid nam als hoofd van het Artis Planetarium in Amsterdam, was ik daar in de voorafgaande jaren regelmatig geconfronteerd met de vraag: “Kregen of krijgen wij bezoek uit de ruimte?” Op het planetarium antwoordden wij dan altijd meteen afwijzend: “In ons zonnestelsel is de Aarde duidelijk de enige bewoonde planeet. Waarschijnlijk is er leven op andere plaatsen in het Heelal. Er is geen reden om aan te nemen dat onze Aarde de enige bewoonde wereld is. Maar de sterren – en hun begeleidende planeten – zijn eenvoudigweg te ver weg. Eventueel daar wonende wezens kunnen ons onmogelijk bereiken, net zomin als wij naar hen toe kunnen reizen. Het lijkt erop dat God het Heelal zo in elkaar heeft gezet dat onderling contact wordt vermeden!”

Samen met de doorsnee astronoom haalden wij onze schouders op. Wat viel er nou concreet te zeggen over buitenaardse intelligentie, UFO’s en bezoeken van ET’s (“Extra Terrestrials”)? Daar geloofden toch alleen zweverige figuren in? In elk geval geen dienaren van de wetenschap. Nadat ik in 2001 met pensioen was gegaan, besloot ik me toch eens in de zaak te verdiepen. Gewoon afwijzen op basis van een vooroordeel mag niet. Zo’n oordeel is niet gebaseerd op onderzoek, maar op onderbuik!

Ik besloot dus de zaak uit te zoeken en een boek te schrijven waarin – zo dacht ik – glashelder zou worden aangetoond dat het inderdaad allemaal flauwekul was. Dat was wat ik verwachtte. Maar het pakte heel anders uit. Toen in 2006 mijn boek ‘ET – Geen mythe maar werkelijkheid’ verscheen, was de minimale conclusie dat er wel degelijk wat aan de hand is en dat het onderwerp UFO’s eindelijk eens goed onderzocht zou moeten worden.

Sinds die tijd is er veel veranderd. Vroeger moest je maar aannemen wat er links en rechts werd geschreven, en vaak werden uitspraken onterecht toegedicht aan bepaalde autoriteiten. Het mooie van dit internettijdperk is dat je bijna alle oorspronkelijke bronnen zelf achter de computer kunt onderzoeken en video’s kunt zien van mensen die op dit gebied iets te zeggen hebben of hadden. En dan bedoel ik geen kritiekloze “groupies” die zich in hun vrije tijd met UFO’s bezighouden, maar specialisten met een degelijke reputatie.

Intussen is het gelukkig wel zo dat de onderwerpen UFO’s en aliens recentelijk steeds serieuzer worden genomen, zelfs door officiële instanties. Er wordt niet meer onmiddellijk gelachen als je beweert dat UFO’s concrete objecten zijn die buitengewone vliegprestaties leveren. Dat is tegenwoordig zelfs het officiële standpunt van het Pentagon.

UFO’s worden tegenwoordig in Amerikaanse regeringskringen UAP’s genoemd. UFO betekent Unidentified Flying Object – Ongeïdentificeerd Vliegend Object. UAP betekent Unidentified Aerial Phenomenon – ofwel ongeïdentificeerd luchtfenomeen.

Juist op het moment dat het Pentagon heeft verklaard dat het soms wel degelijk om reële objecten gaat, komt men met een verdoezelende term die de zaak juist niet verheldert. Wij doen aan dit soort bedrog niet mee en blijven de term UFO onverbiddelijk hanteren, in de hoop dat de UFO’s uiteindelijk IFO’s (Identified Flying Objects) worden.

Koldas is een zoektocht naar de oorsprong van de Tijd en van de Schepping. Ver voorbij alles waarvan je had kunnen dromen, de grenzen van je eigen verbeelding overstijgend, hoe groot je scheppingskracht ook is, ligt de diversiteit van het universum. Werelden die je je nooit had kunnen voorstellen, sterrenstelsels die elkaar omarmen in stille explosies van fonkelende sterren. Rassen, wezens met kleuren die je ogen niet kunnen waarnemen, talen die klinken als energie, levensvormen die je met je verstand niet kunt bevatten, en al deze wezens… ze kijken elke nacht naar de hemel, verbijsterd door de uitgestrektheid van de ruimte. Net zoals jullie dat doen. Stel je voor: de liefde die we allemaal delen. Wanneer diversiteit zo groot wordt dat alleen oneindigheid het kan bevatten, wordt diversiteit Eenheid.

Dit verbazingwekkende, adembenemende verhaal begon op 25 juli 2022, toen ik werd uitgenodigd door het voormalige bemanningslid en piloot van Thor Han, Celadion, voor een verrassingsreis naar Neptunus die onverwacht zou uitgroeien tot een avontuur van twee maanden. Ik ken Celadion al sinds dat ik negen jaar was. Deze jonge Errahel-piloot maakte deel uit van de bemanning die me redde van de Zeta Reticuli Greys en hij straalde samen met Thor Han het schip van de Greys binnen om mijn leven te redden. Celadion redde me ook uit een Ciakahrr ruimteschip op een later moment, in december 2019, samen met Val Nek, een ander bemanningslid en oude vriend die in 2021 naar het Altair sterrensysteem verhuisde als gouverneur van een kolonie. Deze gebeurtenissen worden in detail beschreven in mijn boek uit 2020: ‘Een geschenk van de Sterren’.

Mijn vertrouwen in Celadion is absoluut. Celadion, een jonge Ahel van de planeet Erra in het Ashaara sterrensysteem (Taygeta-Pleiades), heeft een sprankelende, dynamische energie die soms zelfs moeilijk te volgen is. Zijn twee passies in het leven zijn: op de hoogte blijven van de nieuwste technologische snufjes en experimenteren met geslachtsgemeenschap tussen verschillende soorten. Hij is een van de beste vrienden van Thor Han. Ik vind het altijd leuk om tijd met hem door te brengen. Ik heb een reis in zijn gezelschap naar het Ashtar Galactic Command station in de bovenste atmosfeer van Jupiter beschreven in mijn boek uit 2021: ‘We zullen jullie nooit in de steek laten’.

Deze keer was Celadions uitnodiging bedoeld om me trots zijn nieuwe functie als vrachtpiloot voor het Neptune Rings Mining Station te laten zien. Althans, dat dacht ik eerst. Maar wat werd voorgesteld als een eenvoudig bezoek aan een mijnstation in het Sol-systeem, bleek een onverwachte, geestverruimende, interdimensionale spirituele zoektocht voor ons drieën te zijn, die ons voorbij de waarneembare realiteit van tijd en ruimte zou brengen; een ervaring die je nooit zou verwachten in de som van al je bestaan. De transformatie die we ondergingen veranderde ons leven voor altijd, dus daarom had ik het idee om dit boek in zeven alchemistische hoofdstukken in te delen, zoals hieronder weergegeven:

1. WATER: de vortexnatuur van water maakte een sprong in het onbekende mogelijk, door een geheime plek verborgen in de oceanen van Neptunus.

2. AARDE: een buitenaards dorp waar het opnieuw verbinden met een tribale manier van leven leidde tot het herontdekken van onszelf.

3. GEEST: de wind komt altijd als het tijd is om over te schakelen op een nieuwe manier van denken.

4. VUUR: de transmuterende alchemistische kracht van vuur, met zijn overgangsrituelen, zijn helende gaven en zijn bron van energie.

5. MIDDENPAD: Equator, een kruispunt van geen weg terug, de grenslijn op het evenwichtspunt tussen vergetelheid en kennis.

6. LUCHT: waar geest en ziel elkaar ontmoeten en door deze vereniging krijgt de reiziger toegang tot de ultieme antwoorden.

7. LICHT: het bereiken van de hoogste zoektocht van allemaal.

Ik schrijf dit boek in de tegenwoordige tijd. Het is anders dan de manier waarop ik gewend ben te schrijven, omdat het mijn bedoeling is mijn ware ervaring te introduceren in de meeslepende vorm van een dagboek. In feite kon ik me deze episode uit mijn leven herinneren als een film die dag na dag werd ontsloten.

‘Koldas’ is een verhaal zonder verhaallijnen, gevechten, verboden liefdes of epische avonturen, omdat het geen sciencefictionroman is, maar het waargebeurde verslag van mijn fysieke reis naar een vreemde planeet in een ander universum. Wat het meest ongelooflijke avontuur in mijn leven zal worden, begint op een zomerdag in 2022…

17 maart 2024 hebben de mysterieuze capsules die in 2022 op de Maan zijn gevonden, de eerste signalen uitgezonden. Mijn geheugen is terug…