Vera komt terug naar Harlingen om het huis van haar moeder leeg te ruimen — twee dagen werk, denkt ze, drie met de zolder. Tussen de linnengoed en de lege jampotten vindt ze een foto: haar vader, lachend, met zijn arm om een man die niemand ooit noemt. Bij de roeivereniging aan de Zoutsloot blijkt haar vaders oude huis onlosmakelijk verbonden met een steiger, een club, en een verdrinking die dertig jaar geleden voor het laatst is uitgesproken door een man die haar dat niet wil vertellen. Foppe poetst elke week een boot waar niemand in vaart. Wieger, zijn kleinzoon, wil eindelijk zelf beslissen wie er in de wedstrijdboot zit — en wie niet. Terwijl het water haar handen openscheurt en haar rug leert wat werk is, komt Vera dichter bij een waarheid die niemand in dit stadje hardop heeft durven zeggen. Sommige dingen blijven niet onder water liggen.Dit boek is door AI gegenereerd.