Opgroeien zonder veilige basis en toch leren thuiskomen Wat doet het met een kind dat nooit vaste grond onder de voeten krijgt? Zonder bedding is een waargebeurd verhaal over opgroeien in een gezin dat al barst voordat het kind er is. De moeder draagt een zware depressie. De vader werkt door en zwijgt. Warmte vindt het kind bij de grootouders: een koekje uit een tas, brood voor de eenden bij de vijver. Daarna volgt de ene verhuizing na de andere. Van huis naar huis, van dorp naar dorp. Bedding staat hier voor een veilige basis: emotionele fundamenten en een stabiele thuis. Ontbreekt die, dan leert een kind vooral overleven. Het past zich aan, zwijgt en blijft dragen. Dit boek is geen aanklacht en geen verzachting. Het is rauw, eerlijk en dichtbij. Wie het leest, herkent stukken of begrijpt voor het eerst waarom iemand blijft. Het eindigt niet met een antwoord, wel met een besluit. Thuis hoeft geen vaste plek te zijn. Thuis is de plek waar je jezelf niet meer kwijtraakt.