De compressor slaat aan halverwege de letter. Paulien hakt namen in graniet, in de werkplaats van haar vader, waar ze staat sinds ze kon staan. Haar broer komt binnen met een geel vel in zijn hand: er komt een container op het erf, boven moet leeg, er komt een showroom.Tussen de dozen liggen de hokboekjes van haar vader. Potlood, jaar na jaar, de duiven en de stenen door elkaar heen: wat er gelost is en wat een steen contant heeft opgebracht. Hij ligt nu in een huis aan de overkant van de brug en vraagt elke middag of ze binnen zijn. Ze zegt dat ze binnen zijn.Wat in die boekjes staat, staat niet in de boekhouding. En op het erf staat de bak met zijn achterkant half over de uitloop van het duivenhok.Dit boek is door AI gegenereerd.