Het is nog donker als Woutera op de bedrand haar veters strikt. Ze weet welke la piept en welke trede kraakt, en ze weet welke deuren van het slot zijn voor de straat wakker is. Een kous die je nooit mag trekken, een rug die niemand ziet behalve zij.Vanmiddag staat de kring in haar eigen kamer: dezelfde stoelen, dezelfde mannen die het over de haven hebben. Brand, haar man, wil een plek op de markt en een bus erbij, en zijn vader zegt nee zonder naar de cijfers te kijken. Het geld is er wel. Het gaat alleen ergens anders heen.Wat er al die jaren van Woutera's loon af ging, weet niemand aan die tafel. Tot er een verjaardag komt waarop ze met de kan in haar hand blijft staan.Dit boek is door AI gegenereerd.