Ria bezorgt post en stuurt een acht, en ze doet geen van beide dingen omdat het haar gevraagd wordt. Wijk 07 is al tweeëntwintig jaar de hare, plek elf in de sorteerhal staat al tweeëntwintig jaar op haar naam, en de riemen liggen op de steiger zoals zij ze legt, boordnummers naar het water. Dan verschijnt er een memo op het prikbord, met vier punaises in plaats van één, en niemand durft te zeggen wat erop staat voordat het te laat is. Haar zoon werkt op het kantoor dat de wijk herverdeelt en schuift datums door om het niet te hoeven zeggen. Haar oudste vriendin tekent een regeling waar zij zelf buiten valt en zwijgt daar maanden over. Een jonge stuurvrouw neemt zonder te vragen de lijn over, precies op het moment dat het nodig is. Ria schrijft alles op in een agenda die niemand ziet, met een liniaal langs de streep als iets voorbij is. Maar wat doe je met een leven dat op papier al is doorgestreept, terwijl je zelf nog niet klaar bent om te gaan?Dit boek is door AI gegenereerd.