Het DNA molecuul – onze genetische code – zit zoals u weet verstopt in de kern van de cellen van elk levend wezen. Er is al veel over geschreven. Wat opvalt, is dat de vraag wie de code leest eigenlijk nooit gesteld wordt, terwijl dit toch een logische voor de hand liggende vraag zou zijn. Een boek wordt immers ook gelezen. In dit boek zal ik trachten uiteen te zetten wie dit leeswerk verricht en niet alleen het leeswerk maar ook het fysieke werk dat ermee annex is zoals het maken van nieuwe cellen en nog veel meer. Volgens de filosoof Constantin Karmanov zijn er 2 begrippen t.w. het waakbewustzijn en het coördinerende subject van het fysieke lichaam. Hij noemt deze leer het subjectisme, zie zijn boek ‘De Logica van het Ideële’. Ik noem het waakbewustzijn de ziel en het coördinerende subject van het fysieke lichaam de biologische ziel of te wel de bioziel. Deze namen lijken mij wat handiger te hanteren. De leer heb ik thuisgebracht onder de noemer vitalisme.

Sinds kort heeft de wetenschap ontdekt dat het mogelijk is de genetische code (het DNA) te beïnvloeden. Deze beïnvloeding vindt plaats door gedachtes, gevoelens, de manier van leven en de omgeving. Wanneer je positieve gedachtes hebt zal dat een positieve uitwerking hebben op je DNA. Andersom is het eveneens het geval. De wetenschap die dit fenomeen onderzoekt heet Epigenetica. Het woord ‘epi’ betekent ‘erbij’. Aan het DNA zitten biochemische schakelaars die de code kunnen aan- of uitzetten. Dit schakelwerk wordt verricht door de bioziel die op haar beurt beïnvloed wordt door ons en onze omgeving. Door dit schakelwerk worden delen van het DNA aan of uitgezet. Men kan het vergelijken met een dirigent die sommige muzikanten af en toe solo laat spelen. Alhoewel de erfelijke factoren belangrijk zijn is het niet zo dat wij niets meer aan de situatie kunnen veranderen, in tegendeel!

Dat een rups instaat is een vlinder te worden heeft zij te danken aan het feit dat zij nog een verborgen tweede code heeft (namelijk die van de vlinder). In het rupsstadium wordt deze code niet geactiveerd. Het zou kunnen zijn dat ook de mens een verborgen code heeft die geactiveerd kan worden! Wellicht verklaart dit de vele afbeeldingen van engelen en hoeveel mensen zijn er niet die dromen te kunnen vliegen.

Het vitalisme is een wijsbegeerte die zoekt aan te tonen dat het leven meer is dan alleen maar materie. Het biedt de volgende perspectieven: Het is belangrijk dat de ziel zich bewust wordt van de situatie waarin zij verkeert. Het type ervaring speelt een belangrijke rol en men kan op dit gebied selectief zijn. Om een voorbeeld te noemen: men kan zijn tijd beter gebruiken door een filosofisch boek te lezen dan een thriller. Overigens is het gezegde ‘alles op z’n tijd’ hier wel van toepassing. Verder kan men pogen allerlei negatieve gedachtes en gevoelens zo veel mogelijk te vermijden. Ook is het belangrijk dat de ziel goed luistert naar zichzelf en haar bioziel. We horen vaag of minder vaag (soms hard – wanneer men zich bijvoorbeeld in z’n vinger snijdt) een soort ‘stem’ die ons waarschuwt voor een bepaalde situatie. Wanneer we dit gevoel negeren kan dit vervelende tot desastreuze consequenties hebben. Luisteren we er goed naar dan varen we er wel bij. Zie de rubriek ‘signalen’. Voor een beperkt aantal opdrachtmogelijkheden zou men de bioziel mijn slaaf kunnen noemen, maar de nadruk moet hier op ‘beperkt’ liggen. In het algemeen weten wij donders goed welke opdrachten zin hebben en welke niet. Wij hebben tot nu toe onze belangrijkste compagnon ‘de bioziel’ over het hoofd gezien, althans voordat u dit boek ter hand nam! De reden hiervoor is duidelijk; de bioziel is immers onzichtbaar. Aan de andere kant zien wij onszelf – zijnde eveneens onzichtbaar – niet over het hoofd. U heeft nu kennis gemaakt met de (uw) bioziel. Hierdoor krijgt u mogelijkerwijs een andere, duidelijker kijk op het leven.