In Wat overblijft is liefde neemt Marian Clemens de lezer mee naar de dagelijkse werkelijkheid van de dementiezorg. Niet de medische kant, maar het leven zelf staat centraal. De mensen. Hun angsten, hun humor, hun verlangen om gezien te worden. En de zorgverleners en familieleden die zich daartussen bewegen, zoekend naar houvast. De verhalen zijn gebaseerd op jarenlange ervaring in de zorg en ontstaan uit kleine, vaak onopvallende momenten. Een hand die wordt vastgehouden. Een vraag die telkens terugkomt. Een stilte die meer zegt dan woorden. Clemens schrijft zonder opsmuk en zonder oordeel. Ze laat zien wat dementie doet, maar vooral wat het niet wegneemt. Dit boek gaat over verlies, maar evenzeer over nabijheid, trouw en liefde. Over blijven wanneer weggaan eenvoudiger is. Over menselijkheid in een wereld die steeds kleiner wordt. Wat overblijft is liefde is bedoeld voor iedereen die werkt met dementie, ermee te maken heeft als familielid of mantelzorger, of simpelweg wil begrijpen wat goede zorg werkelijk betekent. Een bundel die raakt, schuurt en blijft hangen.