We houden onszelf graag voor dat succes het resultaat is van talent en hard werken. Dat wie het goed heeft dat ook verdiend heeft en dat de wereld, hoe ongelijk ook, uiteindelijk rechtvaardig is. Maar dat verhaal dient vooral de mensen die de wind toch al in de rug hadden. Als kind uit een trotse arbeidersfamilie kijkt Anouk Kootstra van binnenuit naar de comfortabele middenklasse, waartoe ze door studie en werk is gaan behoren. Ze laat zien hoe die wereld – hoogopgeleid, zelfverzekerd en welbespraakt – het bijzonder goed voor zichzelf heeft geregeld, zonder nog te hoeven uitleggen waarom. Kootstra verweeft haar jeugdverhalen met journalistiek onderzoek en ervaringen als docent aan de universiteit. Het is een zoektocht naar klassenverschillen in Nederland, naar de waarde van diploma’s en naar de verantwoordelijkheden van hoogopgeleiden. Wie eenmaal ziet hoe scheef we het verdeeld hebben, kijkt niet meer op dezelfde manier, ook niet naar zichzelf. Anouk Kootstra promoveerde als politicoloog, werkt als onderzoeksjournalist voor Investico en doceert sociale wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Haar journalistieke werk werd bekroond met een Tegel (2019) en een Loep (2023, 2024) en met haar essay over haar klassenmigratie won ze de Joost Zwagerman Essayprijs (2020).