Elke zaterdag om tien over acht staat de groep bij de slagboom te wachten tot opa zijn achterwiel recht heeft gezet. Veertig kilometer heen en terug, opa voorop, Jarno achteraan, precies zoals het al jaren gaat. Tot Ronald weer opduikt: een man die niemand meer noemt, in een shirt van de slagerij die er niet meer is, en die zomaar naast opa gaat rijden alsof die plek altijd voor hem is opengehouden. Jarno telt de ruggen voor zich en ziet wat niemand hardop zegt: dat opa's adem verandert op de helling, dat er een doosje met dagen op de vensterbank staat, dat zijn moeder een envelop verstopt onder de matras. Ondertussen komt er een man met een meetlint het terrein op meten, en niemand vraagt hardop waarvoor. Jarno hoeft alleen maar op het wiel voor hem te blijven zitten, niet te dichtbij en niet te ver. Maar hoe lang kun je achteraan rijden zonder te zien wat er voorop gebeurt?Dit boek is door AI gegenereerd.