Als de meubelmakerij omvalt, staat Ruslan al een winter lang op zijn loon te wachten. Hij laadt de mallen in zijn bus — de sjablonen waar elke stoel uit voortkomt — en zet ze in een gehuurde schuur op een erf buiten het dorp, op volgorde tegen de lange wand. Onderpand, noemt hij dat.Rodion heeft op de veiling de hele boedel gekocht, machines en al, en onderaan de lijst staat een hond waar niemand een bedrag achter heeft gezet. Hij bezit alles wat er in de loods stond, behalve het enige dat het iets waard maakt: iemand die weet welke mal bij welk model hoort.De curator wil het gereedschap terug. Thuis wordt geteld wat die schuur elke maand kost. En de hond gaat liggen bij wie haar voert, niet bij wie haar gekocht heeft.Dit boek is door AI gegenereerd.