Elke maandagavond om twintig voor acht belt Corrie haar dochter. Ze weet precies wie ze aan de lijn krijgt, wat ze gaat zeggen over het weekmenu, hoe lang het duurt voor de piep komt. Het is het enige moment van de week dat vaststaat, in een leven waarin steeds meer dingen loslaten van hun plek — een naam, een jaartal, een zoon die vijfentwintig jaar geleden de deur uitliep en van wie ineens berichtjes binnenkomen over het weer. Marjan rijdt heen en weer tussen haar eigen huis, waar iets scheefgroeit dat ze niet onder ogen wil zien, en de kamer van haar moeder, waar het verleden dichterbij komt naarmate de dag vager wordt. En dan is er de keuken beneden, waar een kok al vijfentwintig jaar dezelfde soep maakt en weet wie er geen ui in haar eten wil — tot er een brief komt die zegt dat dat gaat veranderen. Wat er precies gebeurde in het jaar dat de fabriek sloot, weet niemand meer helemaal zeker. Maar de voicemail onthoudt alles wat niemand meer hardop zegt.Dit boek is door AI gegenereerd.