leder van ons die van nabij de dood heeft meegemaakt van iemand die belangrijk en dierbaar in ons leven was, weet dat dit verlies ons voorgoed heeft veranderd. Ons verdriet is hierbij hetzelfde, maar ieder gebroken hart kent ook nog een eigen verhaal over de liefde.

Dit is veel meer dan mijn verhaal. Het gaat wel over liefde, persoonlijk en goddelijk, maar meer dan dat is het een bewijs dat onze dierbaren, wanneer zij deze wereld hebben verlaten, voortleven in een wonderbaarljk scheppingsgebied vol begrip. Onze godsdiensten stellen dat ons een ‘later leven’ wacht in de ‘wereld hierna’ in overeenstemming met de manier waarop we in het hier-en-nu hebben geleefd. Dat mag waar zijn, maar hun idee van die wereld iS een misvatting, omdat ervan wordt uitgegaan, dat niemand die daar eenmaal is ons er verslag van kan doen. En dat is niet waar!

We mogen – het is zelfs de bedoeling – het scheppingsgebied kennen dat we hemel noemen, maar waarvan de eigenlijke naam, zoals mijn zoon Matthew me heeft verteld, Nirwana is. We kunnen onze dierbaren daar zien, waar veel dingen eigenlijk verrassend gelijk zijn aan die in het leven hier. De hemel heeft evenwel veel meer te bieden aan liefde en duidelijkheid, eerlijkheid en zachtheid en aan gezondheid van geest, lichaam en ziel, dan het leven op Aarde.

Aan de hand van de openbaringen over het leven in de hemel kunnen we het doel van ons leven hier begrijpen en kunnen we leren, hoe we ons mogen voorbereiden op onze verdere ontwikkeling. We mogen ons verheugen in de wetenschap dat de band der liefde meer is dan herinnering en dat het eeuwige leven meer is dan vage verbeelding!