Op de ochtend dat het filiaal aan de Beresteinlaan opengaat, schuift Ethel Pinas de deurmat recht en telt ze de inschrijfformulieren na. Voor sluitingstijd zet een jongeman een krat kalk op haar balie. Hij heeft een veld in het park toegewezen gekregen en geen zaal om zijn vereniging in op te richten. Ethel schrijft hem in blokletters een belofte op zijn stencil en zet haar naam eronder.Een mensenleven later vergadert de club van Rinaldo Redan nog altijd in haar leeszaal, maar nu over een kantine en een huurcontract voor het hele pand. De bibliotheek is wat er weg moet. Ethel kent dit gebouw tot op de centimeter, en in de ledenadministratie staat iets dat niemand ooit heeft opgezocht.Op de avond van de stemming legt ze iets op tafel dat in geen enkel voorstel staat.Dit boek is door AI gegenereerd.