Op de hof van Aleid Blankestijn hangt de hele oogst van dit jaar in één schuur, en de wind wil niet doen wat hij moet doen. Te droog en het blad breekt tussen je vingers, te vochtig en het rot van binnenuit — en Aleid heeft precies tot woensdagavond om er dekblad van te maken, of niets. Elke nacht klimt ze de leggers op met een lantaarn, telt stokken, voelt aan nerven, rekent kilo's tegen guldens. Naast haar werken Evert, die deze schuur al veertig jaar kent en er niet meer helemaal bij kan, en Sien, die harder werkt dan wie ook en haar eigen prijs heeft leren stellen. Dan komt de koper: een man die precies weet wat vocht met blad doet, en wat een vals monster met een reputatie doet. Hij biedt haar een uitweg aan met een voorwaarde die niets met tabak te maken heeft.Terwijl de balen zich vullen en de klok van de veiling naderbij komt, wordt duidelijk dat niet alleen het blad onder druk staat om zijn vorm te houden.Dit boek is door AI gegenereerd.