Bas van der Plas (*Amsterdam 1947) staat al bijna zijn hele leven bekend als politiek activist in tal van politieke bewegingen. Als je hem vraagt wat zijn beroep was, antwoordt hij prompt: “Activist”. Dat is het begin van het interview dat ik had met John Jansen van Galen voor het blad Argus van 24 april 2025. Een activist is geen theoreticus, die vanuit zijn luie stoel of ivoren toren de wereld beschouwt en analyseert. Een activist is iemand die middenin de dagelijkse strijd staat. En dat heb ik gedaan. Soms meer dan me lief was, maar steeds in de volle overtuiging dat ik op een goede manier bezig was. In dit boek geef ik de geschiedenis weer van een deel van mijn actieverleden. Als ik alles zou moeten beschrijven heb ik aan dit boek niet genoeg, dus er moest een keuze worden gemaakt. Ik schrijf niet over de Shellblokkade van april 1989 in Amsterdam, niet over de moddergevechten met de M.E. rond de kerncentrale Dodewaard, niet over de actiebakfiets op het Kerkpleintje in Den Bosch, niet over alle demonstraties tegen het Amerikaanse imperialisme waaraan ik deelnam, niet over het Vredesplatform I en II, niet over mijn hulp aan Georgische vluchtelingen in Nederland en mijn initiatief, de mensenrechtenorganisatie Nederlandse Helsinki Unie, en niet over de vele andere acties waaraan ik deelnam. Helaas kunnen de meeste hoofdrolspelers het verschijnen van dit boek, met hún geschiedenis, niet meer meemaken. Het gaat om mensen die de linkse beweging een warm hart toedroegen en deel uitmaakten van de strijd voor een socialistische maatschappij. Aan Fred van der Spek, Maurice Ferares, Michel Raptis, Frans Wijnhoven, Joop de Wit en al die anderen waarmee ik heb mogen leven en strijden draag ik dit boek op, opdat zij en hun bijdragen aan de strijd niet worden vergeten!