De mens wordt ‘in de wereld geworpen’. Dat moment vormt het startpunt van de mens én van de filosofie. Vrijwel alle grote (mannelijke) denkers lijken het met elkaar eens: pas bij de geboorte, zodra een kind op zichzelf bestaat, begint het domein van de filosofie. Tijdens haar eerste zwangerschap ervoer Marie Lucassen hoe beperkt dat uitgangspunt is. In Uit het midden betoogt ze dat naast de biologische ook de filosofische oorsprong van de mens juist in de periode van zwangerschap ligt. Het leven ontstaat niet in een moment van afscheiding – de bevalling – maar komt tot stand in een periode van verbondenheid, zonder het harde onderscheid tussen er-zijn en er-niet-zijn. Ons ontstaan is fluïde en ambigu als water. Lucassen studeerde filosofie, en zag naast alle voordelen van de voor handen zijnde kennis ook de tekortkomingen ervan. In de filosofie wordt met geen woord over de belichaamde ervaring van zwangerschap gepraat: de negen maanden die je doorbrengt ín een ander en mét een ander mens. Die weglating heeft grote consequenties voor ons denken. Uit het midden is een persoonlijk filosofisch onderzoek naar oorsprong. Het gaat over licht en donker, over versmelting en loskomen. Lucassen herijkt de door mannen gedomineerde kijk. Een eyeopener voor iedereen die is geïnteresseerd in nieuw leven.