In de jaren tachtig van de negentiende eeuw verhuist het echtpaar Roland van Parijs naar Le Havre. De twee zonen, Pierre en Jean, maken in Parijs nog hun studie af, waarna ook zij naar Le Havre komen om daar tijdelijk bij hun ouders in te trekken. Dan komt het bericht dat een oude huisvriend is overleden, en dat deze zijn hele vermogen nalaat aan jongste zoon Jean. In deze relatief korte roman beschrijft Maupassant de onrust die dit in het gezin teweegbrengt. Met scherp psychologisch inzicht analyseert hij de reacties van de respectievelijke gezinsleden, vooral die van de oudste zoon. Uiteindelijk ziet Pierre geen andere uitweg dan de stad te verlaten. Het boek dateert uit 1888 maar spreekt qua thematiek nog steeds tot de verbeelding. De Franse schrijver Guy de Maupassant (1850-1893) is vooral bekend geworden door zijn vele novellen en korte verhalen. Maar hij schreef ook een zestal romans, waarvan Pierre et Jean een van de bekendste is geworden. Menke Bol vertaalde het boek opnieuw (zonder het essay Le roman dat Maupassant eraan vooraf liet gaan), en gaf het hoofdtitel Twee zonen. Eerder vertaalde zij van dezelfde auteur de roman Mont-Oriol (Brave New Books, 2025).