Sybren Hellinga (1925–2000) groeit op in een eenvoudig gezin in Leeuwarden. Al jong voelt hij zich anders: gevoelig, onzeker en sterk geïnteresseerd in kunst. Hij zoekt naar zijn plek in de wereld en rondt begin jaren vijftig een opleiding tot chemisch analist af. In Rotterdam werkt hij als een van de eerste milieuambtenaren aan onderzoek naar luchtvervuiling. Tegelijk zet hij zich vanuit zijn idealisme in voor actiegroepen tegen Europese dictaturen en voor betere huisvesting van arbeidsmigranten. Een beslissend moment in zijn leven is de ontmoeting met de Friese kunstenaar Boele Bregman. In diens schilderijen herkent Syb zichzelf: de eenling, de buitenstaander en de activist die gelooft in een betere wereld. Hij wordt een van de eerste verzamelaars van Bregmans werk en droomt ervan die collectie toegankelijk te maken voor publiek. Na zijn vervroegde pensionering opent Syb een galerie in Britswert en groeit hij uit tot een bevlogen galeriehouder. Later vindt hij in Beetsterzwaag de ruimte om zijn ambities verder uit te bouwen. Tot aan zijn dood blijft hij jonge kunstenaars ondersteunen. SYB schetst het portret van een eenling die in kunst houvast en betekenis vindt.