Het strafrechtelijk systeem treft mensen aan de ‘onderkant’ van de samenleving relatief veel harder dan mensen aan de ‘bovenkant’. Niet alleen is er sprake van oververtegenwoordiging van sociaaleconomisch kwetsbare groepen in het strafrechtelijk systeem, de manier waarop het strafrecht werkt draagt daar ook aan bij. Dit zorgt voor een vicieuze cirkel: een kwetsbare sociaaleconomische positie leidt tot meer en hardere inzet van het strafrecht, die sociaaleconomische problemen dan weer vaak verergert. Sociaaleconomische selectiviteit in het strafrecht is bovendien sterk gerelateerd aan selectiviteit naar herkomst (zoals etnisch profileren). Marloes van Noorloos laat in deze inaugurele rede zien dat sociaaleconomische ongelijkheid zich in het strafrecht op allerlei manieren voordoet. Ze betoogt dat we op een andere manier naar het systeem moeten kijken: enerzijds door te onderzoeken welke aspecten van het strafrechtelijk systeem aan sociale ongelijkheid bijdragen, en anderzijds hoe het strafrecht zo kan worden omgevormd dat het sociale ongelijkheid tenminste niet verergert.