Joost Oomen en Thomas Verbogt zijn schrijvers uit twee verschillende generaties, maar allebei grootmeesters in het vinden van verwondering in het kleinste detail. In Slimme ogen lenen ze hun waarnemingsvermogen uit aan de lezer en laten ze zien waar de poëzie te halen valt in de wereld. In korte stukken, steeds reagerend op elkaar, leren ze de lezer te kijken naar rocksterren met netjes mandarijnen, eenzaam ijs, flipperende dichters en vuilnisbelten vol gele bloemen. Luchtig maar zeker niet vrijblijvend, in de traditie van Campert, Carmiggelt en K. Schippers.