In Schermen met cultuur voeren Kris Rutten en Amanda Adam een intergenerationele dialoog over cultuurbeleving en cultuurbemiddeling in tijden van schermen. Ze gaan voorbij aan een nostalgisch verlangen naar een verleden zonder schermen en onderzoeken hoe we cultuur ook op en via onze schermen delen en beleven. Aan de hand van vele voorbeelden tonen ze hoe schermen met cultuur – in alle vormen: van albumcovers van popsterren tot gecontesteerde operavoorstellingen of ideologische stellingen over cultuur – kan leiden tot een praktijk van cultuureducatie in de vorm van zorgzame cultuurbemiddeling. Daarbij roepen ze op om te blijven openstaan, te leren en te schermen voor cultuur.