Vier jaar lang was Vera’s leven allesbehalve normaal, en de jaren daarvoor wil ze zich niet eens herinneren. In het verleden blijven hangen doet alleen maar pijn. Het leven is kwetsbaar, een les die haar moeder haar goed heeft bijgebracht. Ze is dus vastbesloten om geen moment van haar hervonden vrijheid te verspillen. Misschien vinden sommigen haar verliefdheid op Mateo Eden tijdverspilling. Misschien noemen sommigen haar een dwaas omdat ze verliefd is op een man die geen greintje interesse in haar toont. Maar voor Vera is het Mateo of niets. Hij is knap. Charmant. Grappig. En hij houdt van zijn familie precies zoals Vera in het leven staat: met heel haar hart. Misschien zal hij haar nooit zien staan. Misschien is ze te beschadigd, te gebroken om het normale leven te vinden waarnaar ze zo verlangt. Misschien zullen haar geheimen hen altijd uit elkaar houden. Maar Vera zal toch van hem blijven houden. Of Mateo zich dat nu realiseert of niet.