zo ben ik geworden ik had lang niks crazy dat ik na zo’n avond inslaap zie testament twee ik ben het sloebertje van god ik leg je het bloeden van mijn handen uit via een link naar mijn medicatie: ‘implantaten zijn van marsepein en vrede is een heidens concept’ als dienstdoend paasfiguur noem ik dit eenzijdig gesprek mijn inspirerende partner de middeleeuwen zijn over je mag wegkijken kom maar terug als de prijs aan de pijn herinnert Een stabat mater – zo laat de poëzie van Anne Vegter in Projectmedewerkers zich misschien het best omschrijven. Of moeten we haar gedichten als lyrische familieopstellingen interpreteren? Want hoe verhoudt de moeder zich tot de voormoeders? En hoe verhoudt ze zich tot de zoon, de zonen en zichzelf? Vegter verzet de stoelen, steeds opnieuw, tot een veelkantig beeld ontstaat van complexe gezinsdynamiek in een wereld onder stress.