Rita komt terug naar het huis boven de frituur, met een koffer en een treinkaartje voor zondag, om de papieren van haar moeder te regelen. Ze blijft langer dan gepland. Ans kan niet meer spreken sinds een beroerte, alleen haar linkerhand doet nog iets, en op de vitrine staat een gelamineerd bordje van de gemeente: hier komt een Grenservaringscentrum. Terwijl ambtenaren praten over draagvlak en subsidiebedragen, probeert Rita 's nachts uit doorgestreepte potloodstrepen in een schrift te lezen wat haar moeder nog wil zeggen. Aan de overkant, twaalf meter verderop, zit elke avond een man op een bankje, recht tegenover het raam van de slaapkamer. Hij zwijgt al vijftig jaar. Terwijl de gemeente een verhaal bouwt van bordjes en tijdlijnen, ontdekt Rita dat het echte verhaal van haar familie nooit is opgeschreven — en dat het misschien te laat is om het nog te horen.Dit boek is door AI gegenereerd.