De ochtend dat Nol dood in de berm wordt gevonden, naast zijn fiets, doet Truus wat ze altijd doet: de kroeg opendoen, glazen spoelen, koffie zetten. Boven de tap hangt zijn papegaai, die alles napraat wat er ooit in die kantine gezegd is — met precies de stem van wie het zei.Tussen de bierviltjes en de kwitanties zit een avond die niemand hardop wil herhalen. Een tas met plakband erom. Een bedrag dat niet klopt. Wim wil voorzitter blijven van iets dat nog bestaat, Gerrit wil zijn naam terug, en Sanne wil weg met haar trompet zonder te zeggen waarom.Iedereen zwijgt netjes om elkaar heen, tot de vogel begint te praten.Dit boek is door AI gegenereerd.