Op het kamp aan de Kervelweg in Charlois liggen zestien enveloppen op een regenton. De gemeente richt het terrein opnieuw in: van de zestien standplaatsen komen er acht terug, en een lijst bepaalt wie ze krijgt. Stien Bogaerts, eenenzestig, staat er sinds negenentachtig. Op de lijst staat ze negende. Op vier staat haar dochter Shirley, die naar een flat aan de Slaghekstraat vertrok en al drie jaar niet belt.Elf maanden lang spreekt Stien elke avond een bericht in op een telefoon die zij betaalt en waarop nooit wordt opgenomen. Om haar heen kiest iedereen positie. Buurman Nol wil samen aanvragen, als één huishouden. Haar zoon Jordy rekent op wat de wagen opbrengt. Soraya van de gemeente moet dit rond hebben voor de zomer.In een la ligt een brief uit de hete zomer van 2018, met een toezegging erin die niemand meer uitkomt.