Milo krijgt de kamer met het schuine plafond en de losse vloerplank, en het is een prima kamer, alleen niet de kamer die hij eigenlijk wil. Naast hem zit een deur waar niemand doorheen mag, met een nieuw slot dat glimt tegen het oude, kromgetrokken hout. Er woont niemand in kamer drie. Er wordt wel elke maand betaald. Fenna kookt voor het huis en telt de dagen dat er niets gebeurt. Bram vouwt theedoeken en zegt steeds iets anders over de avond dat Daan zijn jas aantrok en de deur uit liep en niet meer terugkwam. En in de keuken, op een kast die ooit wit was, zit een papegaai die drie jaar geleden al in dit huis hing en dingen zegt die niemand hem heeft geleerd — namen, halve zinnen, een stem die niet van Daan is en niet van Bram, die 's nachts door de gang lijkt te lopen zonder dat iemand opstaat. Grada Prins komt op donderdag langs, kijkt naar het aanrecht en zegt niets. Zij heeft de sleutels.Dit boek is door AI gegenereerd.