Fenna houdt een huis vol studenten draaiende, jaar na jaar, tussen kramen op de Vismarkt en de geur van oude frituurolie die door de gang trekt. Iedereen die er woont hoort er vroeg of laat over: die ene deur op de eerste verdieping, altijd op slot, waarachter niemand meer komt sinds een meisje op een warme dag met een tas de straat op liep en niet terugkwam. De huur wordt betaald, elke maand, al veertig jaar. Niemand vraagt waarom.Marijke wist wat ze achterliet toen ze wegging, en Fenna heeft nooit gevraagd wat dat was. Tussen hen ligt een stilte die groter is geworden dan wat er ooit gezegd had kunnen worden — doorverteld als broodjeaapverhaal aan een frituurrij, versleten tot anekdote voor mensen die er niets van weten.Maar sommige deuren gaan niet open omdat er iets in zit. Ze gaan niet open omdat er iemand voor moet gaan staan.Dit boek is door AI gegenereerd.