Na het succesvolle Waarom vrouwen minder verdienen komt econoom en journalist Sophie van Gool nu met een vlijmscherpe analyse van de financiële uitwassen rondom zwangerschap en moederschap: over cyclus-apps, de fertiliteitsindustrie, privatisering van de kinderopvang, momfluencers en nog veel meer Zodra vrouwen kinderen krijgen leveren ze veel in op fysiek, mentaal en financieel vlak, terwijl het moederschap voor bedrijven juist een lucratief verdienmodel vormt. De kinderwens levert groot geld op; steeds meer vrouwen laten hun eicellen invriezen en steeds meer baby’s worden geboren dankzij ivf. Op een internationale voortplantingsmarkt worden zaad- en eicellen verhandeld en worden draagmoeders betaald voor hun diensten. Ondertussen profiteren techinvesteerders van de afkeer van hormonale anticonceptiemiddelen. Zij ontwikkelen cyclus-apps waarin vrouwen hun persoonlijke gegevens bijhouden, maar de privacy niet altijd goed gewaarborgd is. Private-equity-fondsen verdienen goed aan de kinderopvang, terwijl die grotendeels wordt betaald uit publieke middelen. Voor moeders zorgt een kind meestal voor een lager inkomen, terwijl vaders juist een ‘vaderschapsbonus’ kunnen krijgen. De momfluencer is de enige moeder die slim geld verdient aan de onbetaalde moederarbeid. Een kind is voor steeds meer partijen een verdienmodel. Maar wie betaalt de prijs? Sophie van Gool onderzoekt in Je kind is een goudmijn de economie van het ouderschap en wat het betekent voor ouders, kinderen en de samenleving als iedereen verdient aan kinderen. De pers over Waarom vrouwen minder verdienen ‘Een urgent en fris pleidooi voor feminisme waarin geen enkele makkelijke mening of drogreden standhoudt.’ ***** NRC ‘Een belangrijk boek (…) Van Gool toont zich een vaardig mythbuster, ze ontkracht met goede onderbouwing en sterke argumenten de vele beweringen die je maar al te vaak hoort.’ Managementboek.nl ‘Een overtuigend antwoord op de vraag die we ons al zo lang stellen.’ Juryrapport Carla Atzema Soroptimistprijs ‘Een bijzonder goed en doorwrocht boek.’ Hedy d’Ancona ‘Leest als een opgevoerde Thalys. Kraakhelder geschreven.’ Rutger Bregman