Zijn huisbaas in Frederiksberg heeft hem eruit gegooid en Tue kan nergens heen. Terugkeren naar zijn ouders in Skive is ondenkbaar. Het enige wat hij nog bezit is zijn laptop, een plant en een sporttas met kleding. Overdag verkoopt Tue op straat krantenabonnementen en ’s nachts slaapt hij in een van de achterkamertjes op de redactie. Hier ontmoet hij Victoria, die hem een slaapplek aanbiedt in het landhuis van haar moeder, een succesvol architect. Het wordt een interessante ervaring, maar toch staat Tue al snel weer op straat. Hij zwerft rond en moet onderdak zoeken op de raarste plekken en bij dubieuze types. Wat kan hij nog ‘thuis’ noemen? Je had er waarschijnlijk bij moeten zijn is een rauwe maar humoristische roman over buitenstaanders, ontheemding en het vinden van een thuis. 'Overtuigend en ontroerend einde van de geweldige Tue-trilogie.' - Litteratursiden 'Wat een ontroerende roman. Deze recensent hield het niet droog.' - Berlingske 'Door de vele dialogen en korte zinnen zit je snel in het verhaal en blijf je doorlezen. Geen mooischrijverij, geen ellenlange omschrijvingen, maar met directe en rauwe zinnen wordt het leven op straat beschreven, wat zorgt voor een intensiteit die diep doordringt en daardoor bij de lezer empathie afdwingt.'- TZUM 'Overtuigend en ontroerend einde van de geweldige Tue-trilogie.' - Litteratursiden 'Wat een ontroerende roman. Deze recensent hield het niet droog.' - Berlingske ‘Door de vele dialogen en korte zinnen zit je snel in het verhaal en blijf je doorlezen. Geen mooischrijverij, geen ellenlange omschrijvingen, maar met directe en rauwe zinnen wordt het leven op straat beschreven, wat zorgt voor een intensiteit die diep doordringt en daardoor bij de lezer empathie afdwingt.'- TZUM 'Elke jongere die denkt dat literatuur per se moeilijk is, zou deze trilogie in handen moeten krijgen.’ - NRC ’Het is onderkoeld proza, verraderlijk soepel’ - NRC ‘Korsgaard neemt je mee in een wereld die vanzelfsprekend lijkt, terwijl die abnormaal en extreem is’ -NRC