In In de schaduw groeit licht ontvouwt zich een poëtisch landschap waarin woorden luisteren voordat zij spreken. Deze bundel brengt gedichten samen met poëtische beschouwingen die de lezer meenemen langs momenten van twijfel, verstilling en verlangen, maar ook langs groei, verbondenheid en hoop. De teksten bewegen zich door innerlijke tuinen en nachtelijke gedachten, langs regen, seizoenen en ademhalingen. Kwetsbaarheid wordt niet gezien als tekort, maar als een plek waar iets kan ontkiemen. Wonden worden geen eindpunt, maar een opening naar verandering en inzicht. In elke schaduw schuilt de mogelijkheid van licht. Met een beeldrijke, zachte taal nodigt deze bundel uit tot vertraging. Niet om antwoorden te geven, maar om ruimte te maken. Ruimte voor wat breekt, voor wat groeit, en voor wat zich stilaan vormt tot kracht. In de schaduw groeit licht is een boek om langzaam te lezen, om in te verblijven, en om telkens opnieuw iets in te herkennen van het eigen innerlijke landschap.