Vivi verveelt zich. Zo, zo, zo vreselijk. Ze heeft al geprobeerd zich uit te rekken over haar hele kamer en zichzelf verveeld aan te staren in de spiegel. De tijd kruipt voorbij. In die slome staat beginnen haar gedachten te dwalen. Wat als alle verveelde mensen ter wereld samen op een bus zouden stappen? Wat als hun verveling hen zou opblazen als ballonnen, met kleine hoofden en armpjes die uitsteken? Tegen de tijd dat Vivi’s moeder haar roept voor het eten, is ze ineens heel druk bezig. Iedereen die zich ooit heeft verveeld, zal zich herkennen in Vivi’s lot. Want zoals alle creatieve mensen vroeg of laat ontdekken, verveling is soms de beste springplank voor grote ideeën.