Europa zit in een houdgreep. De tijd dat de Europese Unie een economische reus was, is voorbij. Het speelveld waarop onze welvaart is gebouwd wordt fundamenteel hertekend. Het Europese project schuift in ijltempo op van vredesproject naar beschermingsproject. Hoe beschermen we onze welvaart, onze veiligheid en onze waarden? De EU kan zich uit die houdgreep bevrijden en opnieuw houvast bieden. Door de buitengrenzen te versterken om haar veiligheid te vergroten. Door de binnenmuren af te breken om economisch opnieuw te groeien. Door minder afhankelijk te worden van anderen in strategische domeinen, zonder dat bescherming synoniem wordt van afscherming. De bedreiging die Europa nog het meest in een houdgreep kan houden, komt echter van binnenuit. Het opkomende ‘trumptinisme’, de giftige mix van autoritair nationalisme en populisme, vindt met hulp van buitenaf zijn weg in Europa. Het dreigt onze fundamenten van binnenuit te ondermijnen, met nieuwe breuklijnen als brandstof. Volkspartijen moeten het betonrot in de binnen- en buitenmuren stoppen. Dit stelt het politieke centrum meer dan ooit voor een opdracht: de leiding nemen om de Europeanen opnieuw houvast te bieden.