Sinds Renske twaalf is staat er ieder jaar op dezelfde augustusavond een taart tussen de kassen, en ieder jaar valt er ergens tussen de kratten bier en de dreun van de kermis een zin die niemand afmaakt. Bram wacht al net zo lang op iemand die vertelt hoe die andere avond precies begon, de avond met het litteken. Renske weet meer dan ze zegt, en zegt minder dan ze weet. Om hen heen verkopen anderen alvast wat er nog te verkopen valt, zonder dat iedereen dat van elkaar merkt. Ondertussen groeit de kwekerij dicht met hortensia's die niemand meer koopt, en verschuift er ieder jaar iets: een blik dat te lang blijft hangen, een hand die net niet wordt vastgepakt, een aansteker die van eigenaar wisselt. Hoeveel zomers kun je hetzelfde feestje vieren voor iemand eindelijk zegt wat er moet worden gezegd?Dit boek is door AI gegenereerd.