Een Byzantijnse keizer die in zijn ondergoed over een fresco loopt. Zeven jonge mannen die op talloze iconen aandoenlijk tegen elkaar aan liggen te slapen in een grot. Achter dit soort raadselachtige taferelen gaan verhalen schuil die eeuwenlang tot de verbeelding van gelovigen en kunstenaars spraken, maar in onze tijd grotendeels zijn vergeten. In Hoe Jezus kinderen in geitjes verandert neemt Jos Ossewaarde de lezer mee langs negen van die verhalen: bekende bijbelse episodes als Salomo’s oordeel over de twee moeders, de storm op het meer van Galilea en Petrus die over water probeert te lopen, maar ook verhalen uit apocriefe evangeliën en middeleeuwse legenden, zoals de wonderlijke jeugd van Jezus en de zeven slapers van Efeze. Elk hoofdstuk vertrekt vanuit één concreet kunstwerk – een miniatuur, fresco, mozaïek of schilderij – en volgt vervolgens hoe hetzelfde verhaal eeuwenlang in de kunst wordt doorverteld en de iconografie zich daarbij ontwikkelt, van vroeg-christelijke ivoren tot Rembrandt, Rubens en de prerafaëlieten. Onderweg blijkt telkens hoezeer theologie, kerkpolitiek en beeldende kunst met elkaar verweven zijn: kunstwerken die op het eerste gezicht vrome illustraties lijken, dienden vaak ook om leken subtiel te herinneren aan hun plichten, of om een theologisch standpunt kracht bij te zetten. En het verhaal van de storm op het meer van Galilea maakte zo’n indruk op Rembrandt dat hij er zijn enige zeegezicht ooit van schilderde – het werk dat in 1990 bij een van de grootste kunstroven uit de geschiedenis uit een museum in Boston werd gestolen en nooit is teruggevonden. Ossewaarde combineert kunsthistorische precisie met het vertelplezier van een goed verhaal, en laat zien dat wie de verhalen achter de kunst niet kent, ook de kunst zelf maar half kan begrijpen. Rijk geïllustreerd en toegankelijk geschreven, is dit boek een gids voor iedereen die middeleeuwse en vroegmoderne kunst met nieuwe ogen wil bekijken. Jos Ossewaarde studeerde theologie en kunstgeschiedenis en is gespecialiseerd in vroeg-christelijke kunst. Hij promoveerde op een onderzoek naar Romeinse christelijke kindersarcofagen uit de 3e en 4e eeuw. Eerder schreef hij de boeken Op het tweede gezicht, Bijbelse beelden en hun betekenis (Boekencentrum, 1986) en De profeet Habakuk gaat vliegen (Eburon, 2023).