Bij De Wende regent het naar binnen sinds november, staat er een gele teil onder het lek van vorig jaar en weet iedereen precies welk hok welk geluid maakt als het went. Menno voert al vierentwintig jaar om zes uur, ook met een gebroken pols, ook op eerste kerstdag. Zijn broer Ward komt voor de jubileumcampagne, met een knop waar geld uit komt en een verhaal dat goed genoeg moet zijn om te delen. Roos telt, twee jaar lang al, elke ochtend de honden en schrijft op wat ze ziet, in een schrift met een elastiek erom dat niemand mag lezen. Onder het dak, tussen de balken en de emmers, ligt iets wat al jaren stilzwijgend wordt weggezet — een vriesschuur, een plank, een cijfer dat niet klopt. Zolang niemand ernaar vraagt, houdt het erf zichzelf overeind op koffie en pannenkoeken en de goede wil van een dorp. Maar er is een schrift, en er is iemand die het gelezen heeft.Dit boek is door AI gegenereerd.