Sanne werkt 's nachts achter de balie van een hotel langs de A2, waar zij en haar zoon Milo al veertien maanden 'tijdelijk' wonen omdat de gemeente geen andere plek heeft. Overdag slaapt ze met haar schoenen aan, tussen brieven die ze in stukken scheurt voor Milo ze kan vinden. De enige vaste grond in haar dagen is een gelinieerd schrift op de balie, waarin de nachtploeg van de naastgelegen wegverbreding meldingen achterlaat over lekkende kranen en dunne muren. Ruud, voorman van die ploeg, schrijft meer dan nodig is. Sanne schrijft terug, ook meer dan nodig is. Terwijl het hotel weer 'gewoon hotel' moet worden en het asfaltproject stilgelegd dreigt te worden, groeit tussen twee mensen die elkaar nauwelijks kennen iets dat op papier makkelijker is dan in het echt. Maar wat gebeurt er met woorden die je alleen durft op te schrijven als je weet dat je ze straks weer kunt doorstrepen?Dit boek is door AI gegenereerd.